Jezelf verkopen: me Tarzan, you Jane?

Stel je voor: je staat in de kroeg gezellig wat te drinken met vrienden. Voor het gemak ga ik er even vanuit dat je een vrouw bent, maar als man kan de volgende situatie je ook overkomen. Ineens voel je dat iemand je op je schouder tikt. Je draait je om en kijkt recht in twee helderblauwe ogen. “Kom je hier vaker?”, vraagt de eigenaar ervan. “Ik wil je graag iets te drinken aanbieden, want ik heb wel interesse in jou?” Hij wenkt de ober achter de bar en bestelt twee bier. Je neemt het glas van hem aan en nog voor je een slok hebt kunnen nemen begint hij al te praten: “Ik ben echt de man die je zoekt, want ik kan goed luisteren, klussen en koken. Ik houd van schaatsen, sleutel graag aan oldtimers en maak graag verre reizen. China, Amerika en Australië, ik ben al op zoveel plekken geweest. Ik zie het echt wel zitten om met jou een gezin te stichten. Jij spreekt me enorm aan. In mijn huidige vriendin zie ik geen uitdaging meer en ik denk dat ik die in jou wel weer gevonden heb. Jij past namelijk veel beter bij mijn karakter en interesses. Ik hoop dat je een keer een hapje met me wilt eten, dan kunnen we elkaar nog beter leren kennen.”

Wat zou je doen? Ga je met deze knul een vorkje prikken of sla je het aanbod af? Ik schat zo in dat je voor het laatste kiest. Met zo’n egotripper smaakt zelfs het eten van het beste driesterrenrestaurant niet meer. Het grappige is dat ik de toon van dit gesprek vaak aantref in de sollicitatiebrieven die ik onder ogen krijg. Veel sollicitanten verwarren ‘jezelf verkopen’ met zoveel mogelijk te vertellen wat ze in huis hebben en wat ze willen bereiken. De ‘ikken’ vliegen je in deze brieven om de oren: ik ben, ik kan, ik vind, ik wil et cetera. Maar een potentiële werkgever overtuigen van je geschiktheid voor een functie doe je niet door je brief vanuit een ik-perspectief te schrijven. Hoe voorkom je nu dat je in deze valkuil trapt? Het begint ermee dat je je realiseert dat het er niet om gaat dat jíj op zoek bent naar een nieuwe baan, maar dat de organisatie op zoek is naar een nieuwe, competente werknemer.

Je verkoopt jezelf door je belangrijkste verkooppunten te beschrijven in voordelen voor de organisatie en je competenties te onderbouwen met argumenten en feiten. Vooral het laatste ontbreekt vaak. Een zin als: ‘Ik ben ambitieus, flexibel en communicatief zeer vaardig’ snijdt geen hout als je dit niet onderbouwt met een concreet praktijkvoorbeeld waaruit dit blijkt. Een handig hulpmiddel hiervoor is de STAR-methode. STAR staat voor situatie, taak, actie en resultaat. Het komt erop neer dat je korte voorbeelden geeft van feitelijk (werk)gedrag en hierdoor aantoont dat je over de gevraagde competenties beschikt. Heb je geen of nog niet zo veel werkervaring? Gebruik dan situaties uit je opleiding of andere activiteiten, zoals sportclub of vrijwilligerswerk.

Naast je verkooppunten en je competenties moet je ook goed kunnen motiveren waarom je juist bij deze organisatie wilt werken. Denk eraan dat je je motivatie positief formuleert en vermijd woorden als ‘niet’ en ‘geen’. Dus niet: ‘Mijn huidige werkgever biedt mij onvoldoende kansen’, maar ‘Uw organisatie spreekt mij aan, omdat het een middelgroot kantoor is. Groot genoeg voor internationale opdrachten, maar klein genoeg om iedereen bij naam te kennen’.

Pas je bovenstaande tips toe in je sollicitatiebrief, dan vergroot je je kansen op een uitnodiging voor een gesprek aanzienlijk. Met zo’n brief geef je aan dat je begrijpt naar wat voor persoon de organisatie op zoek is en laat je in alle bescheidenheid zien wat je te bieden hebt. Laat die borstklopperij maar aan Tarzan over.

Share